Een congres over beleving? Onbegonnen werk, want ieders beleving is anders, om dominee Gremdaat te parafraseren.
Toch zetten zo’n 400 leden van de VSCD zich in de grote zaal van de gloednieuwe schouwburg van Almere op 24 september jl. aan een vol programma met twee plenaire sessies en twee workshopronden.  Het onderwerp is PUBLIEK.  

VSCD-directeur Hans Onno van den Berg leidde het congres in met een toelichting op het programma en het onderwerp van het congres. Dat onderwerp is het publiek, of beter: publieksbeleving. Over dat publiek is uit onderzoek veel bekend. Maar over wat het beleeft in theater of schouwburgzaal veel minder. Waarom komt dat publiek zo vaak en zo graag? Wat kunnen deskundigen zeggen over wat het publiek beleeft? Het onderzoek naar die beleving is het onderwerp van dit congres – een onderzoekscongres.
[lees verder…]

Frits Spangenberg onderbouwde de stelling van dominee Gremdaat. Uit onderzoek van Motivaction blijkt dat de belangstelling voor en beleving van mensen voor kunst en cultuur niet afhangt van toevallige omstandigheden of van life style, maar van waarden. Waarden die iedereen opbouwt in de periode van 15 tot 25 jaar. Na dat 25e jaar veranderen die waarden niet meer wezenlijk. De conclusie die Spangenberg trekt, is dat je het publiek moet aanspreken op hun waarden.
[lees verder…]

Shân Maclennan vertelde over de ‘Overture’: een 48-uur durend event, met muziek, poëzie, moderne kunst en veel gratis optredens. Overture werd in juli van dit jaar georganiseerd ter gelegenheid van de heropening van de Royal Festival Hall. De event trok een slordige 250.000 bezoekers, waaronder zo’n 20.000 performers. De achtergrond voor én het succes van dit event lag in de doelstelling van het Southbank Centre. Het wil het publiek een  plek bieden, waar het graag naartoe komt. Waarom? Omdat het er van veel soorten muziek, performances en verschillende vormen van kunst kan genieten. En ook omdat het zelf bij gelegenheid kan participeren in de geplande activiteiten.
[lees verder…]

Herman van Veen heeft in zijn lange theatercarrière veel verschillende soorten publiek leren kennen. Er is het publiek dat houdt van ‘lijstkunst’ – kunst die zich erop richt een origineel te reproduceren, zoals bij de opera, het klassieke concert of het toneel gebeurt. Dat publiek wil geen invloed op het vertoonde. En er is het publiek dat afkomt op de vrije podiumkunsten – cabaret, stand up comedy, muziektheater – en dat wél graag mee doet. De oproep van Van Veen: ‘wees zo veelzijdig mogelijk in je programmering en voorkom dat je publiek van je vervreemdt’. 

Henriëtte Prast ging in op het – vaak irrationele - gedrag van mensen en distilleerde daaruit een uitdaging voor de podiumkunsten. Mensen houden van verrassing en van iets nieuws, maar alleen een combinatie van nieuw met vertrouwds levert een goed gevoel op. Mensen willen zelf kunnen kiezen, maar ze stellen enige hulp bij die keuze wel op prijs. De uitdaging is uit te vinden wie je waarmee moet helpen.

Aan Kees Vuyk was gevraagd om als eerste congresbezoeker aan te geven wat hij had beleefd. Hij vond het opvallend dat de sprekers vanuit verschillende invalshoeken toch tot eenzelfde tweedeling in publieksgroepen kwamen. Er is de groep die graag verrast wil worden met iets nieuws en origineels. En er is de groep die liever iets ziet of hoort dat bekend is. Kees Vuyk voorzag de aanwezigen van enkele aanbevelingen: werk als aanbieder samen met de makers, zorg voor diversiteit in je aanbod en wees ervan bewust dat de beleving van de ene kunstvorm niet per se lijkt op de beleving van de andere.    
[lees verder…]

Hans Onno van de Berg zag als belangrijkste conclusie van het congres dat met het begrip publieksbeleving de klassieke tegenstelling tussen ‘echte kunst/lege zalen’ en ‘volle zalen/dus geen kunst’ of tussen ‘kwaliteitsaanbod’ en ‘amusement’ definitief naar de prullenbak kan. Wie publieksbeleving centraal stelt, geeft zich niet kritiekloos over aan de wensen van dat publiek. Hij doet waar het in de podiumkunsten om gaat: het publiek dat daarom vraagt vermaken, verleiden en vervoeren.
[lees de conclusies van Hans Onno van den Berg]